Zwangerschap deel 1

Toen ik in december tijdens het paardrijden last kreeg van mijn spiraaltje, realiseerde ik me dat hij er al 6 jaar zat en dat is volgens mij een jaar te lang. Mijn hoofd sloeg op hol; wat als het nu helemaal verroest is daar binnen, of het ervoor zorgt dat ik niet meer zwanger kan worden.

Met veel pijn in mijn buik reed ik van de stal naar huis en wist ik mijn Daniel ervan te overtuigen dat ‘het’ er meteen uit gehaald moest worden. Het was kerstavond en ik belde de dokter die mijn dramatische verhaal aanhoorde en vervolgens doorverwees naar een dokterspost.

Aangekomen bij de dokter werd mijn grootste nachtmerrie werkelijkheid: een jonge student stond in de deur openening met een grijns van oor tot oor: ‘ Mevrouw Lourens... kom erin!’ Een student die mij wel eens even zou onderzoeken op het meest intieme plekje van mijn lichaam, PLEASE! Met een oude, lelijke geiten-wollen-sokken dokter had ik een gat in de lucht gesprongen, maar een student...

Afin.. ik lig daar geheel oncomfortabel op de doktersbank met mijn benen wijd en een eendeklem daar waar niemand hem wil hebben. De student/dokter onderzocht mij van binnen en bleef me met zijn wazige ogen strak aankijken. ‘Voelt u dit?’ Het leek mij het verstandigst om deze retorische vraag niet te beantwoorden en te blijven hopen dat dit moment snel voorbij ging en me nooit meer zou overkomen.

Ik kon hem al aan zijn vrienden horen vertellen aan het kerstdiner: ‘ Julie raden nooit bij wie ik mijn vingers vanmorgen naar binnen heb gestopt.’ Gadver, ik ging van die gedachten bijna over mijn nek.

De conclusie van deze lichtelijk opgewonden dokter was dat het spiraaltje er het beste uit gehaald kon worden. Het probleem was alleen dat hij daar nog niet bevoegd tot was. Natuurlijk, haal heel de afdeling er maar bij, hebben die ook weer wat te vertellen thuis!

Gelukkig was de bevoegde dokter zoals hij moet zijn, stoffig, oud en saai. Deze ‘echte’ dokter haalde hem zonder pardon eruit en ik kon deze ervaring ver achter me gaan stoppen.

De dokter gaf me nog de wijze tip dat ik wel aan de pil moest gaan en een condoom moest gebruiken, wilde ik niet zwanger worden... wilde ik dat?


Zwangerschap deel 2

‘Niks aan de hand! Ik reken mijn vruchtbare dagen uit en dan kan er niets gebeuren, schat!’

Geen denken aan dat ik weer bij die student mezelf ga laten vernederen om er weer een spiraal in te laten zetten. Ook de pil wil ik niet meer, want daar wordt je dik van en krijg je cellulitis. Dus.. geen pil en geen spiraal voor mij!

Ik werd geattendeerd op een website waar je kunt bijhouden wanneer je het vruchtbaarst bent en dus moet oppassen tijdens de seks. De eerste maand ging me nog goed af, heel secuur hield ik alles bij. De tweede maand werd ik slordiger en de derde maand keek ik er niet meer naar om.

Dit leverde slechte momenten op tussen mij en Daniel.. Tijdens de seks gaan opletten of ‘ie’ er niet toch stiekem ingaat op het moment supreme. En in het heetst van de strijd denk ik er ook niet meer aan... oeps!

Toen.. oeps, niet meer ongesteld! Daan en ik hebben het vaak over kinderen gehad, maar met een kind van mij en twee van hem is het al een erg druk bestaan. Daarnaast is er nog geen steen gelegd aan ons nieuwe huis. En we hebben beide een druk leven.

10 minuten heb ik naar de test gestaard.. dit gebeurd echt! Ik ben zwanger. Daan was helemaal lyrisch en ging meteen in de weer met baby-dingen. Ik ben een planner, het liefst plan ik mijn hele leven, inclusief mijn toiletmomenten. De geplande aankomende twee jaar kon ik weggooien...

Mijn eerste gedachten was, bevallen midden in een verhuizing? Oh nee.. en mijn nesteldrang dan? Mijn tweede was, wat moet ik doen met mijn twee grote liefdes Astumer en Amir, mijn Arabische paarden waar ik zielsveel van hou?
Pas na een week was ik aan het idee gewend, werd ik rustig en ging de baby ‘ plannen’. Dat begon met de babykamer, babykleertjes, babyspullen, kortom alles in mijn hoofd was babygeoriënteerd.

Mijn angst alleen achter te blijven met twee kinderen van twee verschillende vaders zwakte langzaam af en er kwam een heel warm gevoel voor terug... een moeder-gevoel. Ik kon niet wachten om de kleine hummel bij dit gezin te voegen.

Met ons droomhuis, wat er uiteindelijk heus wel komt, en onze andere lieve kinderen hebben we straks alles wat een mens zich maar kan wensen.

Ik word weer MAMA!